امشب؛ در یک خواب عجیب، رو به سمت کلمات باز خواهد شد. باد چیزی خواهد گفت. سیب خواهد افتاد، روی اوصاف زمین، تا حضور وطن غایب شب خواهد رفت. سقف یک وهم فرو خواهد ریخت. چشم؛ هوش محزون نباتی را خواهد دید. پیچکی دور تماشای خدا خواهد پیچید. راز،سر خواهد گرفت.ریشه زهد زمان خواهد پوسید. سر راه ظلمات، لبه ی صح

به ضرب سنگ حادثه ای ، احساس در سینه ، واندیشه درسرم، واژگونه اند ...! چندان که گاه، حسی ، اطاعت از بطالت تن ام میکند!

فردا یک رازاست ،نگرانش نباش.

دیروز یک خاطره بود، حسرتش را نخور .

امروز یک هدیه است قدرش را بدان.

نمی توان برگشت و آغاز خوبی داشت. اما ، می توان آغاز کرد و پایان خوبی ساخت ...

«كپي برداري با ذكر منبع آزاد است»

هرچه ما میتوانیم بنویسیم ، حاصل تجربه یا مطالعه در آثار ونوشته های دیگران است .

آنها نیز با مطالعه درآثار دیگران قبل از خود، خلق کرده اند...

توجه:

نمایش نظرات بازدیدکنندگان، الزاما" به منزله تأیید دیدگاه آنان نیست.

فردا یک رازاست ،نگرانش نباش.

دیروز یک خاطره بود، حسرتش را نخور .

امروز یک هدیه است قدرش را بدان.

نمی توان برگشت و آغاز خوبی داشت. اما ، می توان آغاز کرد و پایان خوبی ساخت ...

«كپي برداري با ذكر منبع آزاد است»

هرچه ما میتوانیم بنویسیم ، حاصل تجربه یا مطالعه در آثار ونوشته های دیگران است .

آنها نیز با مطالعه درآثار دیگران قبل از خود، خلق کرده اند...

توجه:

نمایش نظرات بازدیدکنندگان، الزاما" به منزله تأیید دیدگاه آنان نیست.

یک سال گذشت مادرم، قدم میزنم در راهروی زندگی، نفس می کشم هوائی را که در آن نفس های تو جاری نیست... هم زدن خاطرات گاه مرور دردی می شود، مهلک. بی تو، خانه که هیچ، دنیا هم کم می آورد حجم خوبیهای تورا... کلمات رژه می روند، در غم هجرانت، ودرشرح نبودنت... گاهی قوی بودن چقدر سخت می شود، وقتی قهرمان زندگی ا